Nederlandse grens

Terug in Nederland

In Terugkijken door Merel Hartgerink Comments

Stel je voor, je hebt 2 maanden in het buitenland gewerkt. Veel zon, elke dag is anders en iedereen kent je naam. De Franse eetgewoonten neem je over, de hele dag ben je druk en je praat bijna alleen maar frans. Vervolgens kom je terug in Nederland. Terug in het oude vertrouwde wereldje. Ik moest wel even wennen..

Het weer

Elke dag volle zon gezien. Tja, dat zou in Nederland een zomer zijn om van te dromen maar helaas… Op één dag viel soms meer regen dan dat ik in Frankrijk in 2 maanden had gezien. Mijn, toen, bruine huidje miste de zon wel. Ik moest de regen en wind weer trotseren.

Eten

’s Ochtends ontbijten met een croissantje en een jus d’orange, ’s middags warm eten of een stokbroodje met brie en ’s avonds schuifelen langs het uitgebreide buffet. Was wel even omschakelen toen ik weer terugkwam in Nederland. Zo at ik ’s avonds niet meer rond 8 uur, maar 2 uur eerder. Ik ontbeet weer met yoghurt in plaats van een croissantje en mijn lunch was weer ‘gewoon’  een boterham.

Merel, Merel, Merel!

Geen kinderen meer die op je afkomen rennen, je spontaan een knuffel geven, of die je niet meer bij je weg kan houden. Ik vond het in Frankrijk soms lastig om afscheid te nemen, maar hier in Nederland ben ik geen ‘juf’ meer, maar ineens een mevrouw. Ik mis de eerlijke, ongezouten mening dag in dag uit van kinderen toch wel.

Taal

Mais bon, d’accord, oui, non, merci, je sais… zomaar wat woorden die nog steeds in mijn vocabulaire voorkomen. De eerste weken na terugkomst praatte ik half Frans, half Nederlands. Zelfs nu praat ik soms nog half frans zonder dat ik het door heb. Er zijn alleen niet zo veel mensen om me heen die Frans kunnen, dus krijg ik een rare blik, of “huh, wat??” “Praat is Nederlands fransoos!” Oké, oké, d’accord!

La vie

Het Franse leven. Wat een verschil. Alles was ineens niet meer zo relaxed. Ineens weer de collegebanken in. Niet wanneer ik er tijd voor had, maar stipt om half 9 ’s ochtends.  Waarvoor ik eerst de trein moest nemen, die exact om 8 minuten over 7 aan zou komen(dat is wat de NS beweert tenminste.. ). Blikken worden vervolgens gemeden, geen praatje in de trein maar iedereen doet z’n eigen ding en leeft zijn eigen leven. Soms zou het toch wel fijn zijn als de Nederlanders iets meer van de Fransen over zouden nemen.

Bij terugkomst in Nederland was alles ineens weer het oude. Behalve één ding, ik was veranderd. Door alle indrukken en wat je meemaakt tijdens zo’n ervaring ga je toch anders over dingen denken en ga je met bepaalde situaties anders om. Ik denk nog veel terug aan afgelopen zomer. Ik heb veel geleerd, Nederland bevalt goed, maar dat verlangen om weer terug te gaan is nog vol aanwezig!



Onze blogger
Merel Hartgerink

Merel Hartgerink

Hoi! Ik ben Merel en ik kom uit Holten. Deze zomer heb ik 8 weken lang een feestje gebouwd bij Castel Luberon in de Provence. Mijn blogs over mijn avonturen kun je hier vinden.

Iets voor jou? Check onze laatste vacatures.


Delen maar!