party op trainingsweekend

Engels, spiekbriefjes en vliegende tijd

In 2014 door Carmen Nelissen Comments

Oh oh, time does fly when you’re having fun! Dit gezegde is al meerdere keren waarheid gebleken, maar het is nog nooit zo perfect opgegaan voor de afgelopen 7 weken. Tot donderdagochtend, toen ik mij nog onder de plotseling strakblauwe hemel van Salles-Curan bevond (karma is a bitch), leek het alsof ik de dag ervoor was aangekomen. Nu ik weer thuis ben, onder een iets minder strakblauwe hemel, en de foto’s bekijk komen er weer heel veel dingen terug, alle mensen die je hebt ontmoet, de rare dingen die je hebt meegemaakt en de hele gezellige momenten met collega’s en campinggasten.

Al die dingen die terugkomen zijn er veel te veel om allemaal te vertellen in een blog. Daarom dat ik het ga houden op wat ‘wist-je-datjes’. Wij hebben namelijk de laatste week een hele lijst opgesteld, om maar vooral alle kleine en aparte momenten niet te vergeten. Het ene moment is voor ons begrijpelijker dan voor jullie (en sommigen ook helemaal niet), maar toch hebben wij, bij wijze van een symbolische afsluiting van deze zomer, een (gecensureerde) lijst opgemaakt.

 

Zo gaan we van start met een wisselend indrukwekkende lijst statistieken. Wist je dat onze statistieken op de volgende getallen zijn blijven steken: 7 welkomshows, 7 kinderspektakels, een lampionnenoptocht met 35 kinderen, aquagym met 25 gasten, 160 bezoekers bij onze laatste show, 16 dagen zon, teveel dagen regen,  tientallen blikken sperziebonen en erwten en heel veel loombandjes, tekeningen en glimstenen van het strand.

Wist je ook …

… Dat we de kinderen in de miniclub per ongeluk expres met zeer kleine penseeltjes lieten schilderen zodat ze niet te snel klaar waren?

… Dat Sander altijd degene is die moest terug rennen wanneer wij (Amber of ik) iets vergeten waren voor één van de spektakels? En dat dit zo’n drie keer op een avond voor de show voorkwam, en dat hij graag wilde dat dit tussen de ‘wist-je-datjes’ kwam te staan?

… Dat onze miniclubtent door de jongeren van de camping ook voor anderen doeleinden werd gebruikt?

… Dat Amber en ik echte pro’s zijn geworden in de Franse nationale sport: pétanque? (a.k.a. Jeu de Boules) maar dat we wel een kleine aanpassing voorstellen: laat het spel alsjeblieft niet zó lang duren…

… Dat Sander op Camping Les Genêts heeft leren koken? (a.k.a. knakworsten, hamburgers, instant aardappelpurée én kip snijden?)

… Dat mijn Team4Animationvest en zwemhanddoek tijdens een poolparty by night in de één-na-laatste week in de brand is gevlogen?

 

… Dat wij onszelf TEAM SAC – Sander, Amber et Carmen – hebben gedoopt?

… Dat wij eigenlijk een cd willen uitgeven met alle door ons uitgebrachte hits tijdens de karaokeavonden? (Met ondermeer: Mamma Mia, Unwritten, Hit Me Baby One More Time, Me Gustas Tu en Une Belle Histoire)

… Dat mijn naam te moeilijk is voor kinderen om te onthouden, en dat ik daarom ook heb leren luisteren naar Sander, Amber, Carmelle en madame en juffrouw?

… Dat Amber een baas is in het produceren van hondengeluiden, mijn specialiteit bij het produceren van geitengeluiden ligt en dat Sander erg goed is gebleken in het schelden (in het geheim natuurlijk) op twijfelachtige varkens – het leek nog meer op een schaap – tijdens een heftig potje ‘dierengeluidenspel’?

… Dat Sander zichzelf één doel had gesteld: winnen met stoelendans? En dat dit hem in de één-na-laatste week is gelukt, met wat hulp van Amber?

… Dat Amber ’s nachts op een egel is gaan staan?

… Dat de egel dit overleefd heeft?

… Dat Sander alles kwijtraakt maar dat dit nooit erg is omdat we het altijd wel weer terugvinden? Maar dat ik hier niks over mag zeggen omdat ik 10 minuten na aankomst op de camping de sleutel van mijn mobile home was verloren op het strand?

… Dat het spookt op de camping? (Geesten, bronzige koeien en trioheksen)

… Dat je ei en oog in het Frans niet door elkaar moeten halen (in het Nederlands trouwens ook niet), omdat de baas anders denkt dat je pasta met oog eet?

… Dat we nooit meer, of in ieder geval héél erg lang niet, de Macarena willen horen?

… Dat we hebben geschuild met 100 man in de discotheek tijdens een gigantische onweersbui? En dat toen tot overmaat van ramp de stroom uitviel?

… Dat Spiderman in zowel onze bungalow als die van Amber en Sander meerdere malen op bezoek is geweest? En dat zijn vriend Batman geregeld langskwam tijdens het nachtelijke wifi zoeken?

… Dat ik, dankzij Amber’s voorliefde hiervoor, meer aardappelpurée heb gegeten tijdens de afgelopen 2 maanden dan de afgelopen 3 jaar?

… Dat we de oorwurmenoorlog hebben gewonnen? En dat dit mede dankzij de in grote getalen aanwezige vliegen en spinnen is?

… Dat de gemoederen tijdens de Zomertour Popquiz erg hoog oplopen, waardoor dit uitmondt in een regelrecht persoonlijk duel tussen Amber en Sander, waarbij Amber uiteindelijk als winnaar uit de bus komt dankzij een spiekbriefje met de songtekst van Mambo #5?

… Dat ik zo nog wel even door zou kunnen blijven gaan, maar dat ik dat niet doe omdat ik het gevoel heb dat ik een conclusie moet gaan trekken.

 

Ik vind het echter moeilijk om kort en bondig te zeggen wat voor zomer ik heb gehad, omdat het zoveel verschillende dingen bij elkaar en door elkaar was. Soms was alles top (zon deed al veel goed) en had je echt een geweldige dag, soms werd het weer en de vermoeidheid je een beetje te veel en had je een dipdagje. Soms waren er heel veel gezellig campinggasten met wie je leuke lange avonden had, en soms waren die er ook niet en hadden we een avond met z’n vieren (soms net zo lang en leuk natuurlijk (; ) – en eindelijke goede nachtrust. Soms was een activiteit een gigantisch succes, en soms waren ze ook minder geslaagd. Soms dacht ik zo nog weken door te kunnen gaan, soms verlangde ik ook om naar huis te gaan. Er is eigenlijk één ding waar ‘soms’ niet op van toepassing is, omdat haast alle campinggasten hierin consequent waren: de vele complimentjes die we hebben mogen ontvangen. En als ik dat zo bekijk kan ik denk ik wel concluderen dat ik (en de campinggasten dus hopelijk ook) een topzomer heb gehad, mede dankzij hen en de vele complimentjes, de etentjes en biertjes die we van hen kregen, maar ook mede dankzij het topteam waarmee ik heb gewerkt. Guys, thanks! En ja, nu heb ik toch wel een conclusie: een zomer om nooit te vergeten!

 



Onze blogger
Carmen Nelissen

Carmen Nelissen

Salut, ik ben Carmen en ik kom uit Nijmegen. Deze zomer vind je mij terug op camping Les Gênets in Frankrijk. Benieuwd naar mijn avonturen? Klik dan hier!

Iets voor jou? Check onze laatste vacatures.


Delen maar!