druk terras op de camping

Druk, druk, druk en alles stuk

In 2014, Training, Voorbereiding door Jeroen FermontLeave a Comment

Het is lastig om al je enthousiasme over te brengen op iemand, wanneer je slechts gebruik kunt maken van 160 tekens, dus toen ik probeerde uit te leggen wat we allemaal deden tijdens het trainingsweekend, kreeg ik de volgende opmerking terug: ‘Wat is dat, trainingsweekend voor La France of een strafkamp?!’ Acht uur opstaan en twee uur pas weer in bed liggen bleek niet de manier te zijn waarop de gemiddelde tiener een trainingsweekend voor zich ziet. Jezelf uitputten tijdens een zeer intensieve aquagym-workshop ook niet. En wat zo’n miniclub nou eigenlijk inhield was over de telefoon al helemaal onduidelijk. Na 4 weken kan ik echter melden: dat trainingsweekend verschilde niet zoveel van de werkelijkheid…

Om 8 uur gaat hier in mijn stacaravan de wekker, de eerste tonen van All the right moves zijn mijn cue om uit bed te kruipen, ja inderdaad, kruipen, me aan te kleden en aan mijn vijf minuten durende wandeling naar de receptie te beginnen, waar ik stokbrood voor het ontbijt ophaal. Als ik tien minuten later weer voor de koelkast sta, heeft de buitenlucht de slaap enigszins uit mijn ogen verdreven en kan ik beginnen aan mijn stukje stokbrood met hagelslag. Ja, ik weet het, onderdompelen in de Franse cultuur. Nee, ik ga gewoon door met hagelslag eten. Het is zo lekker namelijk… :$ Na het ontbijt vertrek ik naar de plaats die voor veel animateurs/animatrices hun tweede huis is geworden, de miniclub, om kwart over negen begin ik daar met de voorbereidingen en om half 10 staan er dan 10/20 enthousiaste kindjes om me heen te springen terwijl ze roepen: ‘Juf, wat gaan we doen?’ Standaard 5 minuten later, toujours en retard, komt Baptiste binnen om me te helpen of niet, omdat er opnieuw een toilet verstopt zit of iets anders kapot is. En terwijl er dan 10 kindjes aan onze mouwen trekken, die allemaal willen weten hoe ze iets moeten doen, proberen wij heel hard te verhullen dat we eigenlijk constant zitten te gapen.

Want hoe lief de kindjes ook zijn en hoe leuk we het werk ook vinden, 300% werkt maar tot op zekere hoogte. En als je elke dag van kwart over 9 tot 11-12 uur ’s avonds aan het werk bent, is de energie op een gegeven moment op. Om half 12 gaan alle kindjes weer naar hun tent of caravan, waarna ik de hele miniclub in mijn eentje schoon moet maken omdat Baptiste van half 12 tot half 1 aquagym geeft. Vervolgens hebben we op dinsdag en donderdag om half 1 tot 1 uur splashdance, minidisco maar dan in het water. Daarna hebben we even rust tot 3 uur, want dan is er weer een miniclub. Hier sta ik in mijn eentje zo’n 15 kotertjes uit te putten met spelletjes, speurtochten en andere actieve zaken. Om 5 uur mag ik dan alle kindjes weer wegsturen, waarna ik als ik geluk heb, tijd heb om te koken en te eten, voordat ik om 7 uur weer aan de minidisco begin. Dan is er even een korte pauze, of om te douchen, of om het eten, dat wel al klaar stond, maar niet meer opgegeten kon worden, alsnog op te eten. Om 9 uur begint de avondactiviteit en rond 11-12 uur sluiten de deuren van de bar, met een beetje geluk lig ik voor 1 uur in bed.

Genoeg reden dus om in het weekend uitgeput op bed te ploffen. Vooral wanneer er, zoals deze week, van alles stuk is op de camping. Zowel de elektriciteit als de wifi deden het deze week meerdere keren niet. Met als gevolg dat ik meerdere dagen ben bijgesprongen in de bar, en mijn programma pas veel later dan gebruikelijk klaar was. Ook leidde dit tot hilarische momenten tijdens bijvoorbeeld de minidisco wanneer Baptiste, na zijn klusjes, 4 liedjes te laat kwam aanrennen en dan door de verstrooidheid en chaos het verkeerde dansje inzette. Bij het bingoën de laatste ronde nog op de stoel neerplofte en toen de fiches maar omhoog ging houden om toch nog iets nuttigs te kunnen doen.

Al met al was het een drukke week waarin we weer veel gelachen hebben, ons enorm geërgerd aan alle dingen die niet werkten, en ik meer ‘vrije’ uurtjes helpend in de bar heb doorgebracht dan in mijn stacaravan. Maar ook deze week was een week waarin al die kleine kinderglimlachjes ons de energie gaven om toch weer door te gaan. Waarin we een geweldige talentenshow hebben gehouden, waarbij het complete terras vol zat, alle stoelen van binnen en buiten bezet waren en er dan nog kinderen in het gras en op de vlonder zaten. Waarin we met 200-250 gasten Magic in the Air dansten, en de meest wonderlijke optredens te zien kregen. Want mijn mening is nog niet bijgesteld, animatrice zijn is het leukste werk wat er bestaat!

 



Onze blogger

Jeroen Fermont

Hoi, ik ben Jeroen. Operationeel Manager bij Team4Animation. Wat begon als een simpele zomer eindigde in een échte verslaving. Nu ben ik zo'n 24/7 bezig om Team4Animation met fantastische collega's beter te maken.

Iets voor jou? Check onze laatste vacatures.


Delen maar!