Zomer van je leven

De zomer van je leven!

In Terugkijken door Dian Enting Comments

Terwijl ik achter de laptop zit, kijk ik naar buiten. Er ligt sneeuw. Even droom ik weg, terug naar de zomer van 2016. Een zomer die anders was dan al mijn voorgaande zomers. Dit keer bracht ik niet twee weken in de buitenlandse zon door, maar twee maanden! Nog nooit was ik zo lang van huis geweest. Het werd een bijzondere zomer!

Tijdens mijn jeugd bouwde ik een liefde voor Frankrijk op. Jaarlijks vertrokken wij, met zijn vijven in een bomvolle auto gepropt, naar de zon. Bijna alle delen van Frankrijk heb ik weleens bezocht, behalve de Provence. De natuur, het weer, de supermarkten, het eten en de taal spreken mij het meeste aan. Met een lange, lege zomer in het vooruitzicht leek mij het een goed idee om weer naar de Franse camping te gaan. Toch wilde ik iets anders dan anders, enthousiast gemaakt door een studiegenootje meldde ik mij aan bij Team4Animation.

Collega's in Frankrijk
In mijn eentje vertrok ik begin juli naar Zuid-Frankrijk naar de Provence om precies te zijn. Nét de regio waar ik nog nooit was geweest. Met wat zelfvertrouwen na het trainingsweekend, mijn ervaringen met lesgeven aan kinderen tijdens mijn studie en veel enthousiaste gesprekken met Anouk (vriendin die ook in haar eentje naar Zuid-Frankrijk vertrok voor Team4Animation) was het eindelijk zover.

Tekening miniclub
Aangekomen op vliegveld Marseille voelde ik mij direct weer op mijn plek in Frankrijk. Na de eerste ontmoeting met mijn bazen, werd ik wat minder vrolijk. Mijn Frans bleek nog heel wat oefening nodig te hebben. In de eerste week kreeg ik voor het eerst in mijn leven heimwee. Na wat gesprekken met de regiomanager en mijn ouders, kon ik de knop omzetten en doen waarvoor ik kwam: hard werken maar vooral genieten in de Franse zon. Dat ging hartstikke goed. Mijn Frans ging met sprongen vooruit. De kinderen hielpen mij met alle liefde met het benoemen van voorwerpen en het leren van zinnetjes. Met de campinggasten kon ik gezellig kletsen.

Renault Kangoo
Wanneer de vermoeidheid opspeelde, meestal op donderdag aan het einde van de middag, kon ik vooruitkijken naar zaterdag. Zaterdag was mijn vrije dag. Ik liet de camping de gehele dag achter me en kreeg de auto van de baas mee om de vrijheid te vieren. Dit deed ik een paar keer samen met collega-animateur Wessel, die op de camping 20 minuten verderop, ook in zijn eentje zat. De dag begon standaard met alles van ons afzeiken. Dit ging vooral over onze bazen maar ook over soms niet zulke lieve kinderen. Daarna zongen we uit volle borst mee met Don’t let me down en probeerde ik ravijnen te ontwijken tijdens mijn gevechten met insecten in de auto. Een keer zeiden we tegen elkaar: ‘Laten we naar Barcelona rijden, gewoon omdat het kan.’ Het ultieme gevoel van vrijheid ook al deden wij het uiteindelijk toch niet. Opgeladen begon ik op zondag met de nieuwe werkweek. Voor ik het wist waren de twee maanden om en moest ik afscheid gaan nemen.

Franse campinggasten
Thuis moest ik enorm wennen. Ik miste de zon, de Franse taal, de sfeer: ik miste eigenlijk alles uit Frankrijk. Alles wat ik in de eerste week zo miste uit Nederland wilde ik met liefde ruilen om weer terug te kunnen gaan. Gelukkig woont mijn repos-maatje Wessel ook in het mooie Groningen en konden wij samen afkicken van de mooie zomer. Nog steeds kunnen wij onze heimwee naar Frankrijk even tegemoetkomen. We dansen de minidisco tot de onderbuurvrouw komt klagen, eten stokbrood met brie en Rustique en drinken wijntjes. Nu, bijna een halfjaar later, begint het weer te kriebelen. De zomer van 2017: ik wil weer die mooie zomer!



Onze blogger

Dian Enting

Facebook

Heehoi! Ik ben Dian, 22 jaar. Ik ben tweedejaars student aan de Academische Opleiding Leraar Basisonderwijs. Deze zomer heb ik iets anders gedaan en daar schreef ik natuurlijk van alles over: Vive la France!

Iets voor jou? Check onze laatste vacatures.


Delen maar!